Σπήλαιον ληστών

 

από την ποιητική συλλογή ΠΕΔΙΟΝ ΒΟΛΗΣ, Art Selana, Πειραιάς 2013

Ὁ Σαρκαστής

Ὁ Σαρκαστής

Σπέρναμε χαρά πού κερδίζαμε μέ δάνεια, μέ κλοπές

ἤ μέ ἀγορές πανάκριβες, πού τίς ἀποπληρώναμε

ἐμπρόθεσμα μ’ ἀκάλυπτες ἐπιταγές,

καί στήν καρδιά μας φύτρωναν ἀστέρια

πού φέγγανε στίς αἴθουσες τῶν πλειστηριασμῶν...

Κι ἀρχίζουμε πορεία τσακίζοντας τούς φράχτες

σπάζοντας τά κοτρόνια πού σκέπαζαν τό χῶμα∙

κι ὁ τοῖχος στό τέλος τοῦ καρόδρομου

ὀρθώνεται ἀπόρθητος βγάζοντας τή γλῶσσα του,

χαιρέκακα, περιγελώντας τήν ἀδυναμία μας,

σαρκάζοντας τήν ἀποκοτιά τοῦ ξεκινήματος.

  

 Ἀπό τήν ποιητική συλλογή Εἰρμός στήν Διαφορετικότητα

Σημεῖα πορείας

Τῆς θάλασσας εἶμαι νόθο παιδί, κι ἀκοῦτε:

στή γαλανή της ἁπλάδα σταλάζω τό δάκρυ

—παθιάρικο φίλημα μέ τό φιλήδονο κῦμα,

πού φαρμάκι δέν γίνεται μηδέ φόβος κι ὀδύνη.

Ἀρχόντισσας  στάχυα μαζεύω, λικνίζω μελτέμια,

τραγουδῶ  στά θαλάμια τῆς ἀνήσυχης σκέψης,

στίς ρωγμές τῆς ἀφρόδαρτης στενοπορίας∙

δρόμους χαράζω  φιδίσιους

στά βραχοβούνια, στά πελάγη τοῦ χρόνου,

στῆς ψυχῆς τή συνείδηση…

Κι ἄκου, τῆς πορείας ὦ δύναμη,

τώρα πού μέ κλάμα γεννήθηκα

γεῖρε και φίλησέ με,

στόν κόρφο σου κλεῖσε με, παρηγόρησέ με–

καθώς, ἀνερώτητα, σ’ ἄγνωστο κόσμο

ξάφνου πού βρέθηκα.

Πειραιάς, 9--8-1994,  ‘Ιούνιος 2013

από την ποιητική συλλογή Eιρμός στη Διαφορετικότητα